هر چیز یک روز نا چیز می شود ؛

تغییر ، تحول پیشرونده ایست که به عدم می انجامد و عدم ، لحظه ایست که هر چیز در آن در پیشرفته ترین حالتی که می توانسته است باشد ایستاده است ؛

اینها یعنی اینکه هر چه سختی باشد پیشتر جسته ای

 گاه این سو و گاه آن سو

 خوشبختی که فاصله ی میان دو بدبختیست

نتیجه ی پی آمد تکرار شونده ایست که به تناوبی نامنظم رخ می دهند

چنان که  گویی تراشمان می دهد ؛

سیقل می خوریم و باز سیقل می خوریم ...

در عدم بدرخش دوست شفیق من  ؛

 

/ 2 نظر / 7 بازدید
لی‌لا

اوم...